KOLEKCJA KART POCZTOWYCH Z LAT 1897-1945

W lipcu br. Muzeum Śląska Opolskiego stało się właścicielem niezwykłej kolekcji kart pocztowych z przedwojennego Opola, dzięki środkom pozyskanym z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz budżetu Województwa Opolskiego.

2017 - ROK JANA CYBISA W WOJEWÓDZTWIE OPOLSKIM

Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie.

2017 - ROKIEM ALFONSA ZGRZEBNIOKA

Sejmik Województwa Opolskiego ogłosił rok 2017 Rokiem Alfonsa Zgrzebnioka. Animatorem tych obchodów jest Muzeum Śląska Opolskiego. W 80. rocznicę śmierci Alfonsa Zgrzebnioka ps. Rakoczy 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu Sejmiku Województwa Opolskiego nastąpi uroczysta inauguracja obchodów.

Rozszerzenie kolekcji twórców środowiska opolskiego po 1945 roku w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie realizowane jest w ramach programu Kolekcje, priorytet Regionalne kolekcje sztuki współczesnej.

Z cyklu „W kręgu Cybisa”
Stanisław Szczepański
ze zbiorów Jana Jakuba i Pawła Szczepańskich oraz Muzeum Narodowego w Poznaniu

Galeria Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu
ul. Ozimska 10
17.11.2011 – 26.02.2012

Wystawa malarstwa Stanisława Szczepańskiego jest piątą wystawą z cyklu „W kręgu Cybisa” w Galerii Muzeum Śląska Opolskiego. Poprzednio w tymże cyklu prezentowaliśmy twórczość Hanny Rudzkiej-Cybisowej ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz Piotra Potworowskiego, Zygmunta Waliszewskiego ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie i Artura Nachta-Samborskiego z depozytu rodziny artysty złożonego w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

Stanisław Szczepański urodził się w 1895 roku w Ropczycach koło Jasła. W 1913 roku rozpoczął studia w zakresie architektury, a następnie filozofii. Naukę przerwała wojna –w latach 1915-1918 odbywał Szczepański służbę w wojsku austriackim. W latach 1919-1925 odbył studia malarskie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po kilku latach pracy zawodowej w Warszawie, dołączył do grupy „Komitetu Paryskiego” w 1929 roku. Wraz z większością kapistów powrócił do Polski w 1932 roku. W 1937 roku osiadł w Krzemieńcu, gdzie pracował jako nauczyciel rysunku i instruktor teatru szkolnego Liceum Krzemienieckiego. Po wojnie poświęcił się pracy pedagogicznej na wyższych uczelniach plastycznych. W latach 1945-49 był profesorem na Wydziale Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a od 1949 roku aż do emerytury (1965) – profesorem malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zmarł w Warszawie w 1973 roku.

Wystawa zorganizowana została z inicjatywy ucznia i przyjaciela Stanisława Szczepańskiego – Jacka Antoniego Zielińskiego. W katalogu wystawy pisze on m.in: We wrześniu 1949 roku, w wieku trzynastu lat, zostałem uczniem Stanisława Szczepańskiego. Wraz z grupą kolegów i koleżanek z Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie mieliśmy wyjątkowe szczęście, ponieważ Szczepański, wówczas profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, uczył w naszej szkole tylko przez jeden rok. Na zlecenie Ministerstwa Kultury i Sztuki przygotowywał program nauczania malarstwa i rysunku dla polskich liceów sztuk plastycznych. My stanowiliśmy jego klasę eksperymentalną. Nie wiedziałem oczywiście że to spotkanie zapoczątkuje długoletnią znajomość, która z biegiem czasu przerodzi się w przyjaźń starego malarza z młodym malarzem, przyjaźń trwającą aż do roku 1973, czyli do śmierci starego malarza. Pięć lat później, w roku 1978, miałem zaszczyt być komisarzem wystawy pośmiertnej Stanisława Szczepańskiego w Muzeum Narodowym w Poz­naniu.

Na wystawie zaprezentowano 37 prac malarza z różnych okresów jego twórczości, 32 prace pochodziły ze zbiorów rodziny artysty, pozostałe 5 wypożyczono z Muzeum Narodowego w Poznaniu.


Designed and supported by
ARS Group
loading