Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

Muzeum nieczynne
dla zwiedzających
do odwołania

ze zbiorów Muzeum Śląska Opolskiego

W skład kolekcji mebli prezentowanych na wystawie wchodzą głównie sprzęty przekazane Muzeum Śląska Opolskiego w depozyt w latach 50. i 60. XX wieku przez Składnicę Muzealną w Pieskowej Skale. W przeważającej części meble te znajdowały się wcześniej w zbiorach Wawelu, w 1967 r. na mocy decyzji Ministra Kultury i Sztuki stały się własnością opolskiego muzeum. Przez ponad pół wieku przechowywano je w muzealnych magazynach. Dopiero w ostatnich latach pozyskano środki z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na ich gruntowną renowację.

Większość eksponowanych na wystawie mebli prawdopodobnie stanowiła wyposażenie domów mieszczańskich, dworów szlacheckich i pałaców. Można przypuszczać, że niektóre z nich wykorzystywano początkowo jako sprzęty we wnętrzach klasztornych bądź kościelnych, na co wskazywać mogą płaskorzeźbione fronty mebli ze scenami o tematyce biblijnej (np. Pokłon Trzech Króli, Sąd Salomona, Boże Narodzenie). Prezentowane zabytki pochodzą głównie z XVIII i XIX wieku.

Salonik mieszczański w stylu Ludwika Filipa I

W holu zaaranżowanym na salonik mieszczański umieszczono meble i inne sprzęty składające się na wyposażenie mieszkań około połowy XIX w. Dominuje w nim styl obejmujący lata panowania króla Francji, Ludwika Filipa I (1830-1848), stanowiący odpowiednik środkowoeuropejskiego biedermeieru, kiedy to zaczęto nawiązywać do wcześniejszych epok stylistycznych (przykłady – tapicerowana sofa, krzesła oraz stół a la biedermeier).

Pozostałe elementy wyposażenia wnętrza to m.in. rokokowy, przyścienny stolik konsolowy z lustrem z poł. XVIII w., witrynka, klawikord wyprodukowany w 1. poł. XIX wieku przez firmę Joachima Friedricha Schwarzlosego z Berlina oraz popiersie księżnej z Schaffgotschów wykonane w warsztacie Waltera Schotta w latach 1890 -1910. Na ścianach umieszczono dwa olejne obrazy: portret Józefy z Morskich Antoniowej Ostrowskiej namalowany przez Kazimierza Wojniakowskiego pod koniec XVIII w. oraz portret kobiety autorstwa Stanisława Grocholskiego z lat 1880-1901.

Sale nr 1. i 2.

W sali 1. wyeksponowano skrzynie i komody z poł. XIX wieku. Na uwagę zasługują komody z bogatą dekoracją snycerską oraz z płycinami, w których umieszczono płaskorzeźbione sceny o tematyce biblijnej.

W sali 2. prezentowana jest kolekcja barokowych mebli intarsjowanych i fornirowanych (m.in. komody, komody z nadstawą i skrzynie). Intarsja była techniką popularną w meblarstwie XVIII i XIX wieku – technika ta polega na wykładaniu drewnianej powierzchni mebla płaską dekoracją z innych szlachetnych gatunków drewna o zróżnicowanej kolorystyce i tonacji.

Stojący w kącie sali sekretarzyk inkrustowany kością słoniową jest przykładem modnego w XIX wieku, wielofunkcyjnego ?mebla dla kobiety?.

Sale nr 3., 4. i 5.

Prezentowana jest m.in. tzw. barokowa szafa gdańska, będąca przykładem jednego z najważniejszych typów mebli wytwarzanych od pocz. XVIII wieku przez gdańskich stolarzy. Ten rodzaj szafy długo zachował swą aktualność i wyróżniał się na tle sprzętów pochodzących z innych ośrodków meblarskich. Stolarze gdańscy wytwarzali szafy nie tylko na potrzeby lokalnych odbiorców, stały się one także ważnym produktem eksportowym. Były to meble o znacznej wysokości i szerokości, ustawiano je w gdańskich kamienicach mieszczańskich przede wszystkim w wysokich, obszernych sieniach.

Popularnym w XVIII wieku gatunkiem mebla służącego do przechowywania ubrań była także tzw. szafa wrocławska. Śląsk ? w tym głównie Wrocław ? był w XVIII w. dużym ośrodkiem meblarstwa, co miało związek z dotkliwymi skutkami trzech wojen śląskich (1740-1763), w wyniku których szlachta śląska na nowo wyposażała swoje siedziby w meble i inne sprzęty. Szafa wrocławska to typ mebla o konstrukcji wieńcowej, który charakteryzował się precyzją stolarską, ściętymi narożami, płycinami na frontach drzwi, w których często umieszczano intarsjowane dekoracje figuralne (np. przedstawienia ludzkich postaci, symbole).

Ciekawą formą wyróżnia się kredens w typie tzw. Stollenschranku ? mebel ten służył do przechowywania zarówno ubrań, jak i naczyń.

W kolekcji Muzeum Śląska Opolskiego znajduje się także kilka skrzyń, wśród których najcenniejszą jest płaskorzeźbiona, malowana skrzynia z XVIII wieku, pochodząca prawdopodobnie z północnych Niemiec, na której przedstawiono dwie postacie kobiet z atrybutami, które przypuszczalnie są personifikacjami Afryki i Azji.

Opracowała: Patrycja Farys

Czasowa ekspozycja mebli ze zbiorów Muzeum Śląska Opolskiego została zaaranżowana w salach przeznaczonych na stałą wystawę historyczną.


Designed and supported by
ARS Group
loading