Kultura – Interwencje 2017. Edycja jesienna

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu „Kultura – Interwencje 2017. Edycja jesienna”.

Wernisaż wystawy Adam Śmietański - Fotografie

2017 - ROK JANA CYBISA W WOJEWÓDZTWIE OPOLSKIM

Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie.

2017 - ROKIEM ALFONSA ZGRZEBNIOKA

Sejmik Województwa Opolskiego ogłosił rok 2017 Rokiem Alfonsa Zgrzebnioka. Animatorem tych obchodów jest Muzeum Śląska Opolskiego. W 80. rocznicę śmierci Alfonsa Zgrzebnioka ps. Rakoczy 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu Sejmiku Województwa Opolskiego nastąpi uroczysta inauguracja obchodów.

Rozszerzenie kolekcji twórców środowiska opolskiego po 1945 roku w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie realizowane jest w ramach programu Kolekcje, priorytet Regionalne kolekcje sztuki współczesnej.

Jacek Sienicki – malarstwo

19 kwietnia – 29 lipca 2012r.
Galeria
Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu
ul. Ozimska 10

Wystawa malarstwa Jacka Sienickiego była dziesiątą wystawą z cyklu „Laureaci nagrody im. Jana Cybisa” w Galerii Muzeum Śląska Opolskiego. Poprzednio w tymże cyklu przedstawialiśmy prace Krzysztofa Buckiego (2001), Leona Tarasewicza (2003), Tadeusza Dominika (2004), Stefana Gierowskiego (2005), Jana Dobkowskiego (2006), Rajmunda Ziemskiego (2007), Jerzego Panka (2008), Jacka Sempolińskiego (2009) i Barbary Jonscher (2011).

Wszystkie wystawy czasowe prezentowane są w sąsiedztwie stałej ekspozycji malarstwa Jana Cybisa, Muzeum Śląska Opolskiego jest bowiem posiadaczem największej w Polsce muzealnej kolekcji prac tego artysty.

Nagroda im. Jana Cybisa jest jedną z najważniejszych nagród artystycznych w Polsce. Przyznawana jest od 1973 roku, a więc od pierwszej rocznicy śmierci Cybisa, za szczególne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa.W latach 1973-81 wyróżnienie przyznawał Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków. W stanie wojennym, w 1982 roku, nagrody nie przyznano. Po rozwiązaniu ZPAP, które nastąpiło w 1983 roku, kapitułę nagrody przeniesiono do Stowarzyszenia Historyków Sztuki, a jury składało się wyłącznie z dotychczasowych laureatów. Była to nagroda niezależna. Do końca PRL równolegle przyznawano oficjalną nagrodę im. Cybisa, pozostającą w gestii reżimowych związków artystów plastyków. Od 1989 roku ponownie dysponentem nagrody pozostaje Okręg Warszawski ZPAP.

Jacek Sienicki otrzymał tę nagrodę w okresie szczególnym – w roku 1983. Był więc pierwszym laureatem nagrody niezależnej. W gronie przyznającym wyróżnienie, jako wcześniejsi laureaci, znaleźli się m.in. Tadeusz Dominik, Jan Dziędziora, Jacek Sempoliński, Stefan Gierowski i Barbara Jonscher.

Jacek Sienicki (ur. 1928 w Warszawie, zm. 2000 w Warszawie) studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył w 1954 roku dyplomem w pracowni Artura Nachta-Samborskiego. Był jednym z głównych inicjatorów Ogólnopolskiej Wystawy Młodej Plastyki w Arsenale w 1955 roku – szczególnej manifestacji młodych artystów skierowanej przeciw doktrynie socrealistycznej, ale także przeciw prymatowi koloryzmu. Przez wiele lat był związany z akademią warszawską, przechodząc wszystkie szczeble kariery: od asystenta do profesora.

Malarstwo Jacka Sienickiego skupiało się na kilku ustalonych motywach, których studiowanie było istotą twórczości artysty. W jednym, z wywiadów powiedział o tym: Czuję się bardzo związany z naturą, coraz lepiej umiem z nią współpracować. Jeden z kolegów nazwał moją pracę portretowaniem przedmiotów. Portretuję wnętrza pracowni, portretuję kwiaty, wszystkie te rzeczy, które maluję, w bardzo bliskim związku z naturą. Tematykę określają tytuły poszczególnych cykli: „Wnętrza”, „Kwiaty” „Dachy”, „Ściany”, „Okna”, „Martwe natury”, „Mięso”, „Czaszki”, „Głowy”, „Postaci”.

Na wystawie pokazano 21 obrazów na płótnie i 10 prac na papierze. Niemal wszystkie (29 prac) pochodziły ze spuścizny artysty, będącej pod opieka jego żony – Wandy Sienickiej. Dwa najstarsze obrazy: Autoportret i Martwa natura prezentowane na wystawie w Arsenale w 1955 roku pochodzą ze zbiorów własnych Muzeum Śląska Opolskiego.


Designed and supported by
ARS Group
loading