"Opolski Rocznik Muzealny" XXII

W kasie w gmachu głównym dostępny najnowszy tom periodyku - zapraszamy do lektury artykułów o naszych zbiorach, wystawach i muzealnych wydarzeniach!

2017 - ROK JANA CYBISA W WOJEWÓDZTWIE OPOLSKIM

Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie.

2017 - ROKIEM ALFONSA ZGRZEBNIOKA

Sejmik Województwa Opolskiego ogłosił rok 2017 Rokiem Alfonsa Zgrzebnioka. Animatorem tych obchodów jest Muzeum Śląska Opolskiego. W 80. rocznicę śmierci Alfonsa Zgrzebnioka ps. Rakoczy 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu Sejmiku Województwa Opolskiego nastąpi uroczysta inauguracja obchodów.

Cecylia poznaje ważek zwyczaje

Publikacja popularnonaukowa wydana w postaci komiksu z myślą o najmłodszych mieszkańcach województwa opolskiego. W ciekawy, zabawny, a co najważniejsze zrozumiały sposób przekazuje sporą dawkę rzetelnej wiedzy i fascynujących faktów z życia ważek.

Rozszerzenie kolekcji twórców środowiska opolskiego po 1945 roku w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie realizowane jest w ramach programu Kolekcje, priorytet Regionalne kolekcje sztuki współczesnej.

"Sztuka na peryferiach"

Publikacja dr Joanny Filipczyk "Sztuka na peryferiach. Opolskie środowisko plastyczne w latach 1945-1983" dostępna w wersji elektronicznej.

Z notatnika przyrodnika - muzealnika

Dział Przyrody Muzeum Śląska Opolskiego zaprasza na blog: http://dzialprzyrody.blogspot.com/

z Muzeum Ziemi PAN w Warszawie

Od 5 lutego do 19 maja 2010 roku w Muzeum Śląska Opolskiego eksponowano wystawę czasową pt. „Dzieje i blask bursztynu” ze zbiorów Działu Bursztynu Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, które ze względu na ich komplementarny charakter oraz zasobność, zaliczane są do największych kolekcji przyrodniczych bursztynu w świecie o szczególnych walorach poznawczych. Wystawa miała na celu nie tylko wzbogacanie wiedzy o bursztynie, ale przede wszystkim ukazanie niepowtarzalnej urody tego minerału, który głęboko i trwale związany jest z tradycjami naszej kultury.

Bursztyn wzbudza niesłabnące zainteresowanie już od kilku tysięcy lat. Ta kopalna żywica drzew iglastych z trzeciorzędu urzekała i urzeka nadal tajemniczością swej genezy, różnorodnością form i barw oraz naturalnym pięknem, które od pradziejów – nawet bez pracochłonnej obróbki – czyniło zeń gotową ozdobę. Niepowtarzalny urok bursztynu i jego niepospolite właściwości sprawiają, że intryguje on nie tylko badaczy, ale również szerokie kręgi społeczeństwa.

Szczególne zainteresowanie jantarem w Polsce miało dwa źródła: mnogość kopaliny (jej główne złoża znajdowały się na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, między Gdańskiem a Kłajpedą) i stosunkowe ubóstwo innych materiałów ozdobnych. Stąd też, jakkolwiek rozkwit rzemiosła przypada na wieki XVIII – XIX, od czasów przedhistorycznych do dziś bursztyn był i jest głównym surowcem wykorzystywanym zarówno w profesjonalnym zdobnictwie artystycznym, jak i w sztuce ludowej.

Wystawa przygotowana przez Muzeum Ziemi ukazuje różnorodne problemy przyrodnicze, historyczne i kulturowe związane z bursztynem. Wystawa preferowała przede wszystkim problematykę przyrodniczą – zadziwiały eksponaty z wtopionymi szczątkami zwierząt (pająki, wije, termity, karaczany, chrząszcze, motyle, muszki itp.) i roślin (np. pręciki kwiatowe, fragmenty liści, łuski osłaniające pąki, fragment gałązki żywotnika), jak również inkluzje ciał nieorganicznych.

Ponadto na ekspozycji przedstawione były okazy bursztynu pochodzącego z różnych złóż występujących na terenie Polski, Ukrainy, Rosji i Niemiec. Wystawa nie rezygnowała również z ukazania maestrii artystów rękodzielników i bogactwa form sztuki zdobniczej. Z bursztynu już w paleolicie wykonywano amulety i rozmaite ozdoby, używając do obróbki narzędzi kamiennych, krzemiennych, skóry i kości. Fragment ekspozycji dotyczył techniki obrabiania bursztynu w okresie pradziejowym i współcześnie oraz nazewnictwa jubilerskiego. Szczególnie atrakcyjne są ozdoby w postaci brosz, naszyjników, wisiorków, wykonane przez znanych artystów – bursztynników z różnych odmian tego surowca. Intrygujące były również imitacje, które do złudzenia przypominają oryginalny bursztyn.

Ekspozycję uzupełniał zbiór kolorowych plakatów promujących różne imprezy w kraju i za granicą, na których prezentowany był bursztyn.

Oprac .P.Farys


Designed and supported by
ARS Group
loading