Pieniądz w Opolu

Zapraszamy na wystawę o działalności mennicy opolskiej, istniejącej w mieście od 1226 roku, a funkcjonującej z przerwami przez blisko pięć wieków (aż do 1705 r.)

6 ścian – sześcian. Psychologia przestrzeni

Trójwymiarowe grafiki komputerowe, grafiki warsztatowe oraz rysunek, w których Adrian Schichta mierzy się z zagadnieniem głębi i przestrzeni. (Z prawej: Rysunek X, grafika komputerowa, Adrian Schichta)

Pana‑TERENiowe obrazy

Malarstwo Tomasza Terenia. "Jedynym dowodem na istnienie „naiwnych” jesteśmy my sami, odbiorcy tej sztuki."

2017 - ROK JANA CYBISA W WOJEWÓDZTWIE OPOLSKIM

Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie.

2017 - ROKIEM ALFONSA ZGRZEBNIOKA

Sejmik Województwa Opolskiego ogłosił rok 2017 Rokiem Alfonsa Zgrzebnioka. Animatorem tych obchodów jest Muzeum Śląska Opolskiego. W 80. rocznicę śmierci Alfonsa Zgrzebnioka ps. Rakoczy 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu Sejmiku Województwa Opolskiego nastąpi uroczysta inauguracja obchodów.

Rozszerzenie kolekcji twórców środowiska opolskiego po 1945 roku w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie realizowane jest w ramach programu Kolekcje, priorytet Regionalne kolekcje sztuki współczesnej.

„Dolomity – góry poprzez chmury”
fotografie Janusza Wojcieszaka
i Arkadiusza Pałasińskiego

7 listopada – 31 grudnia 2012

gmach główny
Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu,
wejście od ul. Muzealnej

Wystawa powstała z inicjatywy jej autorów, pasjonatów gór i fotografii, celem ekspozycji jest ukazanie piękna Dolomitów.

W czasach kiedy Dolomity nie miały jeszcze swojej obecnej nazwy, ludzie, ze względu na ich jasny odcień, określali je jako „blade góry”. Góry powstały ze skamieniałych glonów i raf koralowych. Przez 250 milionów lat wyrastały w ciepłym Morzu Tetydy, a kiedy morze cofnęło się, pojawiły się góry – białe, majestatyczne i dziwne – „blade góry“ – niepodobne do żadnych innych w okolicy. W 1788 roku badacze odkryli, że góry składają się z bogatego w magnez wapienia. Ich obecna nazwa DOLOMITY pochodzi od nazwiska geologa Deodata de Dolomieu.

Dolomity z racji swojego pochodzenia obfitują w skamieniałości. Wędrowcy i badacze stworzyli album geologiczny regionu: ślimaki, ślady dinozaurów, unikatowe „wyryte“ w skałach ślady przodków węży i jaszczurek przybliżają genezę tych gór.

Charakterystyczne dla Dolomitów są nagłe zmiany pomiędzy łagodnymi halami a wyrastającymi na nich stromymi zboczami z wapienia i dolomitu. Różnorodność kształtów jest zniewalająca. Wyodrębnione grupy skalne przedzielone są głębokimi dolinami i wysokimi, lecz dostępnymi przełęczami. O charakterze tych gór stanowią nie tylko duże wysokości bezwzględne wierzchołków czy też lodowcowy charakter, ale też niepowtarzalne, pionowe urwiska baszt, turni i ścian. Budowa geologiczna sprawia, że występuje tu niezwykłe bogactwo form ukształtowania terenu. I tak pasmo Sella jest ogromną rafą koralową, Tre Cime/Drei Zinnen powstały w trakcie erozji jednego masywu skalnego, a Latemar przepełniony jest kraterami wulkanicznymi. Około stu pomników przyrody – roślin i fenomenów geomorfologicznych jak piramidy, jaskinie, jeziora górskie pozostaje tutaj pod ochroną. W roku 2009 Dolomity zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Przyrody UNESCO. Wiąże się to z nałożeniem obowiązku kompleksowej ochrony. Równocześnie tytuł ten jest wyróżnieniem dla dotychczasowych praktyk ochrony przyrody jakie kultywował region Południowy Tyrol. Pozostałe obszary zarówno krajobrazu naturalnego jak i przekształconego przez człowieka są chronione w siedmiu parkach krajobrazowych; cztery z nich znajdują się w Dolomitach. Spokojny wypoczynek i odpowiedzialne obchodzenie się z naturą należą do celów projektu parków krajobrazowych. Przekazują one obrazowo podstawową wiedzę o geologii, historii i przestrzeni życiowej regionu Dolomitów.

Wystawa ma na celu rozbudzanie i rozwijanie wrażliwości na piękno przyrody, uświadamianie potrzeby ochrony natury dla nas samych i przyszłych pokoleń. Żyjemy na niezwykłej planecie. Istniejące na niej arcydzieła przyrody to wynik działania istniejących sił fizycznych, jak i zadziwiającej obfitości żywych organizmów pozostających ze sobą w rozmaitych relacjach.

Wystawa promuje ponadto fotografię jako dziedzinę sztuki, ma także służyć rozbudzaniu i rozwijaniu aktywności twórczej wszystkich zainteresowanych fotografowaniem. Autorzy wystawy mają świadomość, że w czasach, kiedy obraz fotograficzny stał się jednym z podstawowych „języków” cywilizacji, rola artysty fotografa staje się niezaprzeczalna w pokazywaniu społeczeństwu nowych sposobów widzenia, odbiegających od powszechnego wykonywania zdjęć za pomocą funkcji automatycznych współczesnych aparatów fotograficznych.

oprac. J.Wojcieszak, A.Pałasiński


Designed and supported by
ARS Group
loading