Kultura – Interwencje 2017. Edycja jesienna

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu „Kultura – Interwencje 2017. Edycja jesienna”.

Wernisaż wystawy Adam Śmietański - Fotografie

2017 - ROK JANA CYBISA W WOJEWÓDZTWIE OPOLSKIM

Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie.

2017 - ROKIEM ALFONSA ZGRZEBNIOKA

Sejmik Województwa Opolskiego ogłosił rok 2017 Rokiem Alfonsa Zgrzebnioka. Animatorem tych obchodów jest Muzeum Śląska Opolskiego. W 80. rocznicę śmierci Alfonsa Zgrzebnioka ps. Rakoczy 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu Sejmiku Województwa Opolskiego nastąpi uroczysta inauguracja obchodów.

Rozszerzenie kolekcji twórców środowiska opolskiego po 1945 roku w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum Śląska Opolskiego pozyskało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie realizowane jest w ramach programu Kolekcje, priorytet Regionalne kolekcje sztuki współczesnej.

Barbara Jonscher – malarstwo

Galeria Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu,
ul. Ozimska 10
27.05.2011 – 31.07.2011

Wystawa malarstwa Barbary Jonscher jest dziewiątą wystawą z cyklu „Laureaci nagrody im. Jana Cybisa” w Galerii Muzeum Śląska Opolskiego. Po raz pierwszy jednak prezentowana jest twórczość kobiety-artystki. Poprzednio w tymże cyklu przedstawialiśmy prace Krzysztofa Buckiego (2001), Leona Tarasewicza (2003), Tadeusza Dominika (2004), Stefana Gierowskiego (2005), Jana Dobkowskiego (2006), Rajmunda Ziemskiego (2007), Jerzego Panka (2008) i Jacka Sempolińskiego (2009). Wszystkie wystawy czasowe prezentowane są w sąsiedztwie stałej ekspozycji malarstwa Jana Cybisa, Muzeum Śląska Opolskiego jest bowiem posiadaczem największej w Polsce muzealnej kolekcji prac tego artysty.

Barbara Jonscher (ur. 1926 w Bydgoszczy, zm. 1986 w Warszawie) jest laureatką nagrody im. Cybisa z 1981 roku. Studiowała w sopockiej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, a następnie w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, która ukończyła w 1954 roku. Należała do tzw. „pokolenia Arsenału” – malarzy, którzy rozpoczynali drogę twórczą na Ogólnopolskiej Wystawie Młodych w Arsenale w 1955, szczególnej manifestacji młodych artystów skierowanej przeciw doktrynie socrealistycznej, ale także przeciw prymatowi koloryzmu. Oprócz malarstwa, zajmowała się pracą popularyzatorska i pedagogiczną. W stanie wojennym działała w kręgu kultury niezależnej.

Prace artystki, dość rozproszone, znajdują się w kolekcjach publicznych (m.in. w Muzeach Narodowych w Warszawie, Wrocławiu, Szczecinie i Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu) oraz prywatnych w kraju i za granicą. Największy zwarty zbiór (13 obrazów na płótnie i 21 prac na papierze) pozostaje w posiadaniu Muzeum Lubuskiego im. Jana Dekerta w Gorzowie Wielkopolskim. Swoje obrazy pozostałe w pracowni Barbara Jonscher zapisała w testamencie niewidomym dzieciom z zakładu w Laskach, prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Środki z ich sprzedaży przeznaczane są, zgodnie z wolą malarki, na utrzymanie ośrodka.

Na wystawie pokazujemy 24 obrazy na płótnie, 7 prac na papierze oraz film animowany Tren na śmierć konia (1968) z rysunkami Barbary Jonscher i muzyką Andrzeja Kurylewicza. Eksponaty pochodzą ze zbiorów Muzeum Lubuskiego im. Jana Dekerta, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Galerii Giza, zbiorów prywatnych Wandy Warskiej i Gabrieli Kurylewicz oraz zbiorów własnych Muzeum Śląska Opolskiego. Film udostępniła Filmoteka Narodowa.

Ze wstępu do katalogu wystawy:

„Sądzę, że szczytowym osiągnięciem Barbary Jonscher są (…) późne pejzaże. Dowcip, widoczny w rysunkach zwierząt czy ludzkich postaci, uległ tu wprawdzie wyciszeniu, ale pogłębiona inteligencja zamanifestowała się wizjami przestrzeni, które Wiesław Juszczak nazwał pejzażami kosmicznego typu. Pamiętam pewną dyskusję z roku 1980, na wystawie Barbary Jonscher. Już wówczas ktoś z obecnych przypisał autorce intencję tworzenia „pejzaży kosmicznych”, na co ona zareagowała zdziwieniem. Odżegnała się od zainteresowań naukowych. Astronomia była dla niej zawsze „za trudna”. Jej pejzaże powstają pod wpływem konkretnych widoków – ziemi, wody, chmur na niebie – choć nie maluje ich bezpośrednio przed naturą, lecz w pracowni. Ta publiczna wypowiedź autorki wcale nie wpłynęła na ustanie opinii o „kosmiczności” jej wizji pejzażowej. I słusznie. Odczucie wszechobecności przestrzeni kosmicznej wcale nie musi się łączyć z zainteresowaniem astronomią (tym bardziej, że podstawowe wiadomości z tej dziedziny każdy wykształcony człowiek współczesny nosi w nieuświadamianej na co dzień sferze pojęć ogólnych). (…) Barbara Jonscher odkrywała wszechobecność przestrzeni kosmicznej nad brzegami Wisły pod Kazimierzem albo na skraju Puszczy Białowieskiej.”

Jacek Antoni Zieliński

Wernisaż w piątek, 27 maja 2011 roku od godzinie 18.00
Wystawa czynna codziennie, oprócz poniedziałków 9.00 – 16.00
W soboty (wstęp bezpłatny) 10.00 – 15.00
W niedziele i święta 12.00 – 17.00


Designed and supported by
ARS Group
loading