.

Pamiątka ślubu

 

Pamiątka ślubu E-VII-724

Pamiątka ślubu (E-VII-724)

E-VII-724

wys. 40 cm, szer. 39 cm, grub. 8 cm

W zbiorach Muzeum Śląska Opolskiego znajduje się kolekcja wianków ślubnych – pamiątek ślubu. Są to wianki, które zdobiły głowy panien w dniu składania ślubów małżeńskich. Wianek panny młodej był przeważnie wykonywany z mirtu lub rozmarynu – intensywnie zielonych gałązek splecionych w pierścień. Grubość wieńca miała świadczyć o tym, jaką reputacją cieszyła dziewczyna wśród miejscowej społeczności. Wianek był tym grubszy, im panna była bardziej cnotliwa i lepsza opinia panowała na jej temat.  Warto wspomnieć, że wstępującym w związek małżeński wdowom i pannom z dzieckiem wianek nie przysługiwał. Wianki ślubne zachowywano, zdobnie oprawiano i eksponowano jako pamiątki ślubu. O ile wianek był atrybutem kobiet, o tyle pan młody nosił woniaczkę – zielony bukiecik wpięty w klapę ślubnego stroju. Istnieją pamiątki ślubu, w których pokazywane są zarówno wianek jak i woniaczka. Dla przedłużenia żywotności atrybuty młodej pary konserwowano  wodą z cukrem, lakierem lub woskiem. W kolekcji muzeum znajdują się też wianki pociągnięte srebrną lub złotą farbą. Są to pamiątki ślubu, które wręczano w formie prezentu parze małżeńskiej odpowiednio na srebrne i złote gody.  Popularyzacja fotografii spowodowała zastąpienie oprawianych wianków zdjęciami ślubnymi i monidłami.

Różne formy wyżej wspomnianych pamiątek ślubnych możecie Państwo zobaczyć na etnograficznej części wystawy stałej naszego muzeum, ale w tym miesiącu chcielibyśmy zwrócić Państwa uwagę na zabytek, gdzie widać zarówno wieniec  jak i woniaczkę. Obydwa atrybuty zrobiono ze sztucznych kwiatów imitujących mirt i pokryto złotym lakierem, a całość zamknięto w ozdobnej, oszklonej i wyściełanej białym atłasie kasecie. Eksponat był prezentem na 25-lecie małżeństwa i pochodzi z Górnego Śląska z początku XX w.

Opracował:
Piotr Grzelak
Dział Etnograficzny